Interview met Tatjana Dreiling voor Sleutelstad

Tatjana Dreiling is geïnterviewd door Sleutelstad. Francine Verbiest schrijft in haar vaste rubriek “De Hakketak voor Sleutelstad” over Leidenaren. Lees hieronder het uitgebreide en persoonlijke artikel.


 

Hakketak, Francine sprak… advocaat Tatjana Dreiling

door: Francine Verbiest

Het is een heerlijk, fris stukje fietsen langs de Van der Valk Boumanweg naar het kantoor van Tatjana Dreiling. Zij is advocaat en mediator voor de meest voorkomende juridische problemen. Je kunt bij haar terecht voor advies, onderhandeling en/of procedures. Als ik op de bel van Tatjana aan het oude raadhuis van Leiderdorp druk, nu een kantorengebouw, denk ik grinnikend: “Nou, als de stoom uit je oren komt van een of ander conflict is zo’n fietstochtje een behoorlijke aanrader voordat je het kantoor van Tatjana binnenwandelt.”

Moooooooi!

Ik hou van oude panden en vind dat Tatjana een goede keus heeft gemaakt om juist dit oude Raadhuis als kantoorgebouw te kiezen om haar klanten te ontvangen. Het is nog steeds statig door de oude brede houten trappen, balken en overal nog originele details, maar gelijktijdig fris en modern door het gebruik van veel glas en nieuwe materialen. Ik mag even in de voormalige raadszaal kijken, die de in het gebouw gevestigde bedrijven gebruiken voor businessmeetings en vergaderingen met meerdere mensen. Prachtig hout, glas in lood en stoere vintage meubelen. Ik zou hier graag bij een vergadering aanschuiven! Het eigen kantoor van Tatjana lijkt op een huiskamer. Een zithoek, tafel met stoeltjes, wanden gevuld met boeken en ordners, afgewisseld met beeldjes en sculpturen die zij zelf meenam van haar wereldreizen. En oja, in een hoek staat ook nog haar bureau volgestapeld met papieren tussen planken vol wetboeken.

Duitse afkomst

Tatjana is geboren in Duitsland. Heel dichtbij het Nederlandse Friesland. Toen Tatjana twee jaar was, ging haar vader een aantal jaren een opleiding op zijn vakgebied volgen in Texas en hij nam zijn gezin mee. Texas was in de jaren ’60 een staat met behoorlijke conflicten. Die gingen ook niet aan het Duitse, blanke gezin voorbij. Tatjana wist al veel te jong dat gelijkheid van rechten voor de zwarte bevolking van Amerika in die jaren meer wens dan werkelijkheid was en tot op heden is. Zij heeft de rassenrellen van nabij meegemaakt, maar in plaats van een angstige reactie kreeg zij juist een enorme belangstelling voor ‘het recht’ en wist al op 10-jarige leeftijd dat ze advocaat wilde worden.

Na wat omzwervingen kwam ze zo voor een studie rechten in Leiden terecht. Alles wat zij aan de Duitse cultuur vindt mankeren, stugheid, hiërarchisch denken en doen, gebrek aan creativiteit, ouderwetsheid enzovoorts, loste het leven in Leiden voor haar op. Tatjana werd ernstig verliefd op Leiden en besloot te blijven. Haar eerste adres was een piepklein supergezellig kamertje in het Jean Michelhofje nabij de Pieterskerk.

Op slot

Ze zit nogal eens ‘achter de tralies’, deze moeder die met haar gezin op het Waardeiland woont. Maar dan wél voor haar werk. Ze is inderdaad na haar studie advocate geworden en later werkte ze ook jaren bij de overheid. In die jaren procedeerde ze veel bij de Raad van State. Met de daar verworven kennis bovenop haar rechtenstudie en vervolgopleidingen begon ze in 2009 wederom als advocate voor zichzelf met als specialiteit: “Mensen uit problemen halen”. En waar vind je mensen in de narigheid? Juist, op het politiebureau. Nu draait Tatjana regelmatig piketdiensten, ze wordt erbij gehaald als iemand (geboeid) is afgevoerd en ontmoet mensen die dan dus inderdaad achter slot en grendel zitten, wanneer ze naar het politiebureau snelt om een eerste advies te geven aan mensen die geen eigen advocaat hebben, kennen, of kunnen betalen.

Leiden

Alhoewel ze binnen Leiden redelijk vaak van woning wisselde (ach, dat kwam zo uit) en ze een Pur Sang wereldreizigster is (als het maar even kan, ga ik lekker weg) voelt ze zich enorm thuis in Leiden. Ze vindt Leiden knus. Alles wat je zoekt is er toch? Ze noemt in een adem onze cultuur, historie, winkels, restaurants, wandel-, fiets- en vaarwegen. Leiden heeft mooie oude, maar ook verpletterend knappe moderne architectuur. Om op adem te komen, hoef je de stad als het ware niet uit. Zeker niet als je zoals zij de mazzel hebt dat je een klein sloepje aan de achterkant van je woning aangemeerd hebt liggen. Je kunt Tatjana en haar gezin dus met regelmaat in de avonduren door de singels zien glijden.

Geen Nederlandse Duitse, gewoon Nederlands

Ze is nog nooit op vakantie geweest in Duitsland Dat geloof je toch niet? Het land ligt haar niet zo. Ze voelt zich gewoon Nederlands. Natuurlijk bezoekt ze haar vader wel eens, die woont nu in Hamburg. “Oók een mooie stad”, vindt ze. “Maar bij lange na niet zoals Leiden.” Wat heerlijk om te horen, denk ik, Leidse als ik ben en ik vertel haar over de trots en dat beetje gloeiende gevoel van binnen wat wij Leidenaren voelen als anderen het over ons lieve Leiden hebben. “Maar dat gevoel kén ik ook hoor” zegt ze. Als blijkt dat zij zó ‘verleidst’ is kijken we elkaar glunderend aan.

Site

Hoe kwam ik ooit bij Tatjana terecht? Want ik ken haar al jaren! Het staat op haar site als review. Ik citeer mijzelf: “Tatjana heeft mij geadviseerd en bijgestaan in een wettelijk lastig te vatten zakelijke discussie. Zij heeft mij ondersteund met haar enorme kennis, ervaring en de juiste jurisprudentie en aangemoedigd voor mijn rechten te gaan, hetgeen is gelukt. Ik ben haar erg dankbaar.”

In en om Leiden wordt ik gekend door de bedrijven die ik had en heb. Zakelijk kun je altijd wel een conflictje hebben en dan ben ik iemand die professionele hulp eerder ambieert dan een afwachtende houding aan te nemen en/of te gaan lopen mokken. Tatjana ontmoette ik op die manier en ik ben (nog steeds) onder de indruk van haar enorme kennis op veel rechtsgebieden. Belangrijk bij recht is, dat als je niet precies weet hoe het zit, je wel weet waar je het zoeken moet! Want geen enkele advocaat kent natuurlijk het complete, steeds veranderende Nederlandse recht uit zijn of haar hoofd. Waar je het zoeken moet en hoe je dan met de betrokken instanties moet omgaan, dát is de specialiteit van Tatjana!

Kaapstad en een roze fiets

Als Leiden en omgeving zomaar plotseling in zee zou verdwijnen dan reist Tatjana af naar Kaapstad. “Een prachtige stad met nog veel te doen op het gebied van het recht.” Straf- en familierecht zijn haar favoriete rechtsgebieden. “Je maakt op dat gebied zeker wel het een en ander mee?” vraag ik terwijl ik huilende families visualiseer met oog op de doos tissues die bij Tatjana op tafel staat. “Ja, dat wel. Maar ik luister tussen de emoties door naar wat er werkelijk aan de hand is”, is haar moederlijke antwoord. “Maak je ook wel eens iets raars mee?” Iets raars? Vervolgens vertelt ze over een piket-dienst, die bezoekjes aan het politiebureau waar verdachten juridische hulp krijgen. Ze trof een huilende jongen van 12,5 jaar aan. Hij was ontredderd. Hij was op weg naar de supermarkt om boodschappen te doen voor zijn moeder. Hij was van zijn fiets gehaald door de politie omdat hij de fiets gestolen zou hebben. Het was een roze fiets met boodschappenmandje van zijn moeder maar dat werd niet geloofd (en moeder was even niet bereikbaar) en zo zat hij in die cel voordat hij het besefte. Sja, dan ben je wel even stil als je zo’n verhaal hoort. Ik begrijp dat de politie haar best doet om het fietsendieven lastig te maken, maar om zo’n knullie enkele uren op kot te zetten is op zijn minst vreemd.

Miss Positivo

Ooit maakte ik beroepshalve kennis met haar. Maar vandaag de dag zit deze lieve, reislustige, altijd glimlachende, Nederlands, Duitse dame, stevig verankerd in mijn agenda. Als ik dat tegen haar zeg, vertelt ze me dat ze ook wel haar zorgen en angsten kent. Maar dat ze dan naar de prachtige foto’s aan haar muren kijkt en beseft dat ze een gezegend mens is met al die mooie ervaringen overal ter wereld. ‘Bliep’ zegt haar computer, ik kijk op. “Trainingstijd” zegt ze… Kennelijk vragen mijn wenkbrauwen om meer want ze vervolgt: “Fitness voor je hersens, een dagelijkse training!” Haha… wat geinig, en hoe passend, een advocate die hersenfitness doet!

Motto en hakken?

“Als je je best doet voor andere mensen, dan zijn ze er óók voor jou” is haar motto. Op hakken loopt ze niet. Staat niet onder haar toga en ze heeft last van platvoeten, de pijn zou haar teveel afleiden!

Bonnefooi

Een paar jaar geleden reisde deze krachtige vrouw vol kennis zonder reserveringen met een tentje door Afrika. Vandaag zou ze dat zo weer doen als ze de tijd kon vinden. Ik heb sterk het vermoeden dat deze vrouw dat ‘er voor een ander zijn’ in alle vezels van haar lichaam heeft zitten als ik bij vertrek hoor hoe hartelijk ze alweer een volgende gast begroet.

Tatjana

Op haar site is ze open, vriendelijk en helder. Zelf haar tarieven staan erop!
Lees: www.mrtdreiling.nl
Tatjana op Linkedin: nl.linkedin.com/tatjana-dreiling

Je kunt deze rubriek ook volgen via Facebook: www.facebook.com/hakketak
En Francine Verbiest verzamelt ze ook nog eens op haar eigen site: www.francineverbiest.nl/hakketak-sleutelstad

2017-03-24T20:21:01+00:0018-03-2016 |